Przez otwarte oczy do otwartego świata

“przez otwarte oczy do otwartego świata” w procesie edukacji plastycznej dzieci”
Edukacja plastyczna w wieku przedszkolnym jest bardzo istotnym elementem w rozwoju dziecka, z jednej strony uwrażliwia dziecko na różne zjawiska wizualne, a z drugiej kształci zdolność emocjonalnego przeżywania. Dziecko wykazuje naturalną dla swojego wieku i etapu rozwoju potrzebę ekspresji twórczej. Tworzenie daje dziecku radość, poczucie ważności, wpływa na rozwój wyobraźni, umiejętności wnikliwej obserwacji, wzbogaca także procesy poznawcze i tym samym wpływa na jego rozwój umysłowy. Równocześnie budzą się w nim nowe zainteresowania, wyrabia sobie smak estetyczny; doznaje głębokich i cennych dla jego rozwoju przeżyć i wzruszeń.

Dziecko czasami ma problemy z przedstawieniem tych zjawisk językiem mówionym, stąd dużo łatwiej może uczynić to za pomocą języka rysowanych znaków, malowanych obrazów czy formowanych elementów rzeźbiarskich. Każde dziecko powinno mieć sposobność do ukazania i wykorzystania, głęboko ukrytych impulsów twórczych. Jeżeli nie narzucamy dziecku swojego, dorosłego często wypaczonego przez manierę czy modne wzorce sposobu widzenia i wyrażania rzeczywistości, dziecko zrobi to samodzielnie według własnej koncepcji, po swojemu, na swój autentyczny sposób. Nie stworzy mu to żadnych trudności i problemów, ponieważ dziecko robi to w sposób spontaniczny, bezpośredni i prosty. Wypowiedz ta zawsze będzie miała urok świeżej niewypaczonej dziecięcej natury, a często bezpośredniością przewyższy wypowiedzi osób dorosłych. Każdy twórca, a więc i dziecko, przedziera się przez sferę niewiadomego i odkrywa nowy, dotąd nie istniejący świat, dlatego twórcza wypowiedź dzieci musi dokonać się w atmosferze całkowitej niezależności i koncentracji umysłu w formie zabawy , a nie przymusu czy niezdrowej konkurencji. Dziecko ze swoich dokonań powinno mieć pełną satysfakcję, aby mogło wykazywać gotowość do podejmowania nowych poznawczych zadań. Od dziecka w wieku przedszkolnym, nie należy wymagać kaligrafii formy, biegłości technicznej i zręczności wyrażania się , a co gorsze, podporządkowania się cudzej wizji, w tym przypadku wizji nauczyciela lub rodzica. Czasami wystarczy drobne uchybienie ze strony nauczyciela czy rodzica, żeby autonomiczny proces twórczy zakłócić, zniekształcić, a nawet zgasić. Prawidłowe rozwiązanie może powstać tylko przy umiejętnym i dyskretnym wsparciu metodycznym nauczyciela który stworzy odpowiednie warunki do realizacji dzieła.

Kto przeszkadza dziecku mówić tak, jak ono potrafi, ten podcina mu w ogóle możność wypowiadania się”. /S. Szuman/..

Edukacja plastyczna, niewątpliwie będzie miała ważny wpływa na rozwój osobowości wychowanka , oraz ukształtuje przyszłego odbiorcę sztuki i świadomego uczestnika w życiu kulturalnym, o ile dorośli będą mieć świadomość , że do tego zadania należy podejść z całą powagą, a proces edukacji w tym zakresie powierzyć profesjonalistom i osobom świadomie odpowiedzialnym za to co z wychowaniem plastycznym robią .

Eksperymentowanie w placówkach opiekuńczych i oświatowych za pośrednictwem niedouczonych nauczycieli, amatorów, miłujących wyłącznie kolorowanki, „piękne” kiczowate obrazy, czy manieryczne wizje, powinno być zabronione, gdyż jest to działanie zabójcze, które niszczy dziecięcą ekspresję twórczą i zamyka oczy naszym bezbronnym dzieciom na otwarty świat.

Opracował mgr sztuki Rafał Pabiańczyk.

—————–

Jeżeli interesujesz się tą tematyką zapraszamy do dołączenia do naszej grupy: Edukacja plastyczna dzieci

Dodaj komentarz