Zabawy ekspresyjne „A jesienią pada i pada”.

jesiennezabawyScenariusz zajęć dla dzieci 5 letnich.

Opracowała: Ewa Chylińska

Cel ogólny: Kształtowanie pozytywnych postaw społecznych (koleżeństwo, pomoc potrzebującym, dzielenie się z innymi) poprzez udział w proponowanych sytuacjach edukacyjnych.

Cele operacyjne: Dziecko:

– słucha wiersza „Deszcz” i określa jego nastrój
– udziela odpowiedzi na pytania dotyczące opowiadania
– ocenia zachowanie bohaterki opowiadania i uzasadnia swój sąd
– odgrywa scenkę spotkania z koleżanką podczas deszczu
– projektuje w grupie wzór parasola – negocjuje i dochodzi do kompromisu
– improwizuje ruch do słyszanej muzyki
– współdziała w grupie.

Metody pracy:

słowna – wiersz, opowiadanie, piosenka, objaśnienie;
oglądowa – pokaz, obserwacja;
czynna – zadań stawianych do wykonania, samodzielnych doświadczeń;
drama – wywiad, scenki dramowe, malowanie obrazu słowami, improwizacja ruchowa i muzyczna, stop – klatka.

Formy pracy: zbiorowa, indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: paski bibuły, mikrofon, parasole, instrumenty perkusyjne, szablony parasoli wycięte z szarego papieru, żyłka, spinacze do bielizny, farby, przybory do malowania, kartoniki ze słonkami i kroplami deszczu, nagrania muzyki instrumentalnej, odgłosów deszczu i piosenek o tematyce jesiennej, odtwarzacz CD, chusta animacyjna.

Przebieg zajęcia:

  1. Improwizacja ruchowa „Jesieniucha”

Dzieci słuchają utworów instrumentalnych z taśmy magnetofonowej, swobodnie tańczą i pląsają w jej rytmie, operują w ruchu paskami kolorowej bibuły. Gdy z magnetofonu słychać odgłosy padającego deszczu – dzieci przykucają.

  1. Słuchanie i analiza wiersza „Deszcz”

Nauczycielka recytuje wiersz, dzieci siedzą w kręgu, zamykają oczy i słuchają:

„Kapią krople kap, kap, chlup,

mokną ludzie, moknie drób.

Ciekną krople kap, kap, plum,

w rynnach szumi dziwny szum.

Lecą krople plum, chlup, klap,

wprost na nosy śmiesznych żab.

Szemrzą krople małe, duże,

porobiły się kałuże.

Nauczycielka rozmawia z dziećmi na temat treści wiersza i jego nastroju. Dzieci opisują świat przyrody jesienią, a zwłaszcza jesienną pogodę.

  1. Improwizacja muzyczna „Odgłosy deszczu”

Dzieci wybierają instrumenty perkusyjne i improwizują muzykę do odgłosów deszczu z jednoczesnym wypowiadaniem zgłosek: kap, plum, plusk, chlup.

  1. Słuchanie opowiadania „Do pierwszego deszczu”

Dzieci siedzą na dywanie w dogodnej dla siebie pozycji i słuchają czytanego przez nauczycielkę opowiadania. Po zakończeniu – nauczycielka w roli reportera prowadzi z nimi rozmowę w formie wywiadu. Dzieci udzielają odpowiedzi na zadawane im pytania, a następnie oceniają zachowanie się Zosi, która nie użyczyła Hani płaszcza, aby dziewczynki razem schowały się przed deszczem. Dzieci stwierdzają:

Zosia nie była koleżeńska, bo nie pożyczyła Hani płaszcza.

Ÿ Zosia powinna zdjąć płaszcz i okryć się nim razem z Hanią.

Ÿ Przyjaźń dziewczynek nie była prawdziwa.

Ÿ Zosia nie była koleżanką Hani, bo nie pomogła jej w potrzebie.   itp.

  1. Scenka dramowa „Spotkanie w deszczu”

Wybrane dzieci trzymają w rękach parasole. Nauczycielka włącza magnetofon. Gdy słychać wesołą muzykę – wszystkie dzieci maszerują, pozdrawiają się, witają się ze sobą. Gdy słychać padający deszcz – dzieci z parasolami otwierają je i zabierają pod swój parasol dziecko, które go nie ma. Podczas spaceru „w deszczu” nauczycielka mówi: stop – klatka, wtedy dzieci zatrzymują się na chwilę i ponownie wracają do zabawy. Następuje zmiana dzieci trzymających parasole. Po zakończeniu zabawy dzieci uzasadniają, dlaczego zabrały pod parasol swojego kolegę lub koleżankę.

  1. Malowanie obrazu słowami „Nasz parasol”

Dzieci siedzą w kręgu na dywanie, w środku znajdują się rozłożone parasole. Chętne dzieci opisują wygląd wybranego z nich. Nauczycielka zwraca uwagę na poprawne wypowiadanie słów oraz używanie przymiotników.

  1. Objaśnienie pracy plastycznej

Nauczycielka proponuje dzieciom wykonanie w grupach parasoli, które ozdobią salę. Dzieci wymieniają nazwy przygotowanych do tego celu przyborów i materiałów. Następnie dzielą się na grupy. Wygląd parasoli zostaje ustalony w grupach zadaniowych na drodze negocjacji i osiągnięcia kompromisu.

  1. Działalność plastyczna „Parasole”

Po ustaleniu wyglądu parasoli grupy zapełniają farbami ich szablony z szarego papieru odpowiednimi wzorami, elementami i deseniami. Po zakończeniu prac plastycznych dzieci w grupach porządkują swoje stanowiska oraz dokładnie myją ręce mydłem.

  1. Zabawa ze śpiewem „Jesienny kujawiaczek”.

Dzieci śpiewają piosenkę i ilustrują ją ruchem.

  1. Ekspozycja prac plastycznych

Dzieci z pomocą nauczycielki zawieszają wyschnięte parasole spinaczami na żyłkach rozwieszonych wzdłuż sali tworząc w ten sposób wystawę prac. Grupy ustawiają się przed swoimi pracami i dokonują ich prezentacji: omawiają kolorystykę parasoli, wykonane na nich wzory i motywy, itp. Wszyscy oceniają wykonane prace, porównują ich wygląd i estetykę.

  1. Zabawa ruchowa „Parasole przyjaźni”

Nauczycielka gra na tamburynie – dzieci swobodnie maszerują po sali. Gdy zagra na trójkącie – słychać krople deszczu – wtedy dzieci w grupach chowają się pod swoimi parasolami przykucając pod ich papierowymi makietami.

  1. Ewaluacja zajęcia „Słonko czy deszcz”

Na stoliku znajdują się obrazki ze słońcami i obrazki z deszczem. Zadanie dzieci polega na dokonaniu oceny dzisiejszego zajęcia za pomocą tych obrazków. Następnie dzieci uzasadniają swoją ocenę mówiąc, co im się najbardziej podobało lub nie podobało i dlaczego.

  1. Zakończenie zajęcia „Czarodziejska chusta”

Nauczycielka dziękuje dzieciom za aktywność w czasie zajęć, a na zakończenie uczestniczy z nimi w zabawach z chustą animacyjną.



Dodaj komentarz