wyspaCele:

  • nabywanie umiejętności uważnego słuchania,
  • uwrażliwianie dzieci na walory bajki pisanej wierszem,
  • rozpoznawanie kształtów,
  • utrwalanie liczenia w zakresie 0–6,
  • nabywanie umiejętności współpracy w zespole.

Pomoce dydaktyczne: kartki z narysowanymi figurami geometrycznymi (dla każdego dziecka), plastelina, duża kostka do gry, kolorowe krążki, tamburyn, nagranie melodii marszowej
Literatura: W. Chotomska, “Kołowa wyspa”, w: “Encyklopedia przedszkolaka”, Nasza Księgarnia, Warszawa
Przebieg:
1. Nauczycielka zaprasza dzieci na dywan, a następnie prosi, by ustawiły się parami i wykonywały czynności, które wymieni: Witam prawą, witam lewą, witam obie, witam skrzyżnie. Dzieci w parach najpierw klaszczą w swoje prawe ręce, potem w lewe, następnie w obydwie razem, a na koniec – w skrzyżowane dłonie. Czynność tę powtarzamy 3–4 razy, najpierw powoli, a potem coraz szybciej.

 

  1. Słuchanie wiersza.

Wanda Chotomska
Kołowa wyspa
Gdzieś tam – na końcu świata,
na samym końcu świata,
na Oceanie Bajek
jest Wyspa Kołowata.
Jeżeli jakiś Kolumb
tę wyspę odkryć zdoła,
kompletnie osłupieje
obchodząc ją dokoła.
Gdy w stronę lasu ruszy,
to oczy wybałuszy,
bo drzewa są okrągłe
jak ronda kapeluszy.
Na drzewach, wśród okrągłych
dzięciołów i kukułek,

Banany sobie rosną
a wszystkie w kształcie kółek.
W miasteczkach stoją domy
okrągłe jak złotówki –
od ścian, przez drzwi i okna,
po dachy i dachówki.
A z ludźmi to dopiero
okropna jest afera –
co spojrzysz na człowieka
to widzisz same zera.
Trójkątom i kwadratom
stawiamy zakaz wjazdu.
Niech żyją kołowrotki
i koła od pojazdów!
Niech żyje księżyc w pełni!
Niech żyje cyfra osiem
i dwie okrągłe dziurki,
dwie dziurki w moim nosie.
Tak mówi władca wyspy.
Słuchają go poddani
i krążą dookoła
kompletnie skołowani.
A komu nie do końca
skołował władca głowę,
ten czeka. Na co czeka?
Na koło ratunkowe…

  1. Nauczycielka zachęca dzieci do wypowiedzi, pytając je, o jakim kształcie była mowa w bajce. Potem wyjaśnia, czym różni się wiersz od opowiadania.
    4. Zabawa ruchowa „Koła”. Dzieci poruszają się swobodnie po sali przy dźwiękach skocznej muzyki. Gdy muzyka milknie, nauczycielka rzuca kostką, a dzieci odczytują liczbę kostek i dobierają się w zespoły o liczebności wskazanej kostką. Potem tworzą koła z własnych ciał na podłodze. Zabawę kontynuujemy przez około 5 minut.4. Zabawa dydaktyczna „Odszukaj ten kształt”. Przy dźwiękach tamburyna dzieci poruszają się swobodnie po sali, a gdy instrument milknie, szukają ukrytych krążków w różnych miejscach sali. Zabawę kontynuujemy do momentu, aż wszystkie krążki zostaną znalezione (nauczycielka chowa krążki przed rozpoczęciem zajęć pod nieobecność dzieci).

5. Następnie zaprasza dzieci do stolików, na których leżą przygotowane kartki z różnymi figurami geometrycznymi. Zadaniem dzieci jest wyszukanie wśród figur kół i pokolorowanie ich na zielono.